cropped-2014-08-30_trouwjurkpassen_00.jpg

I said yes to the dress!

De weken voorafgaand had ik er bewust niet veel over nagedacht, omdat ik anders alleen maar zenuwachtig en onzeker zou worden. Natuurlijk schoten de gedachtes zoals “Wat als ik niks kan vinden?” en “Wat als ze me niet mooi staan?” geregeld door mijn hoofd, maar ik kon ze telkens makkelijk weg stoppen. Ik wilde alles gewoon over me heen laten komen en genieten. Het is normaal gesproken een van de mooise ervaringen in het leven van een meisje.. toch? Voor mij voelde het anders aan. Natuurlijk zou het een prachtige ervaring worden, alleen zouden er twee personen bij moeten zijn, die er niet meer zijn.

Zaterdag 30 augustus – Om 9.15 uur vertrokken Kelly, S, E, M en C samen met mij naar Blerick. Ik had een afspraak gemaakt bij Engels Bruidsmode om op zoek te gaan naar een bruidsjurk. Ik was redelijk rustig, tot het moment dat we bij de winkel naar binnen stapten. Er werd meteen gevraagd wie de aanstaande bruid was en toen mocht ik meteen meelopen naar achteren. De rest kon alvast gaan zitten en wat drinken (geloof ik?). Ik liep een beetje ongemakkelijk en gespannen met de verkoopster mee. Gelukkig kwam Kelly vrolijk achter mij aan gehuppeld. Zonder haar was ik echt verloren denk ik! Ik vond het ineens doodeng. Ik moest zometeen trouwjurken gaan passen. IK! En er was niemand die me zou vertellen welke ik moest kiezen, nee dat moest ik zelf bepalen. Gelukkig stelde de verkoopster me snel gerust. “Weet je al wat je mooi vind?” Ik brabbelde geloof ik iets over wat ik niet mooi vond en al snel had de verkoopster wel een idee wat ik zou kunnen dragen.

Kelly werd weggestuurd en er werden gordijnen dichtgeschoven zodat er een grote kleedkamer werd gemaakt, midden in de winkel. De verkoopster kwam met een paar jurken aanlopen en meteen daarna bedacht ze zich. “Wacht even, ik denk dat we het beste met een andere jurk kunnen beginnen” zei ze terwijl ze weer weg liep. Ik trok mijn kleding uit en al snel kwam ze terug met een bustier (soort corset), een pettycoat, schoentjes en een jurk. Ze hielp me met de bustier en de pettycoat. Ik trok de schoenen aan (die erg fijn zaten door de zachte voering). Daarna pakte ze de eerste trouwjurk. Dat was het moment dat ik echt vlinders in mijn buik voelde. Wat misschien was dit wel dé trouwjurk! De jurk ging over mijn hoofd, hij werd recht getrokken en dicht gemaakt. Daarna mocht ik me omdraaien naar de spiegel.

“Wow ik heb gewoon een trouwjurk aan!” Dat was de eerste gedachte die door me heen schoot. Zo mooi, wit.. ik voelde me meteen een prinses. Ik draaide een beetje rond om hem van alle kanten te bekijken. De verkoopster was ook onder de indruk. Het was een jurk van de nieuwe collectie en dit was de eerste keer dat ze iemand hem zag dragen. “Als jij mijn dochter was, zou ik tegen jou zeggen dat je deze jurk moet kiezen. Ik heb gewoon kippevel!” zei ze. Ik herkende niet meteen het gevoel van “Dit is hem!”. Waarschijnlijk omdat ik vooral dacht aan het feit dat ik voor het eerst een trouwjurk aan had. Bij deze pasbeurt probeerden we ook meteen een sluier.

“Ga maar naar voren toe” zei de verkoopster. Ik werd ineens heel erg zenuwachtig.. wat zou de rest van deze jurk vinden? En misschien vonden ze dat ik er belachelijk uit zag met zo’n jurk aan.. Ik liep naar voren toe en kon op een soort verhoging gaan staan zodat de jurk er mooi omheen zou vallen. Tot dat moment heb ik niet naar mijn familie gekeken maar toen ik op keek, zag ik een paar ontroerde gezichten. En Kelly zat recht voor me, met een big smile op haar gezicht. Ze vonden allemaal dat de jurk me erg mooi stond. Daarna hoorde ik iemand zeggen dat ze hem best ‘druk’ vond, maar dat hij wel heel erg mooi was. Ik zelf vond hem echt prachtig en ik ik was wel een beetje verbaasd dat de jurk me zo mooi stond.

Ik liep weer naar de paskamer toe om de volgende jurk aan te trekken. Het was ook weer een mooie jurk, maar niet zo mooi als de eerste. Dit keer droeg ik geen sluier, om zo de aandacht bij de jurk te laten. Ik liep weer naar voren (dit keer wat minder zenuwachtig), ging weer op de verhoging staan en draaide wat rond. De rest deelde mijn mening: De jurk was mooi, maar de eerste was mooier. Deze jurk had veel meer ‘versiersels’ dan de vorige, wat hem heel druk maakte. Al snel ging ik door naar de derde jurk die ik ook heel erg mooi vond. Meteen wist ik dat ik deze samen met de eerste jurk graag nog een keertje wilde passen dus ik liet hem aan de kant hangen. De vierde jurk was erg ehm, kaal. Het was eigenlijk hetzelfde model als de eerste, maar dan een effe, vlakke stof. Hij was ook wel mooi, maar ik vond hem erg saai. Toen ik deze aan had, besefte ik pas dat ik het mooier vond als er ook wat versiersels aan zaten. Versiersels is natuurlijk een breed begrip. Ik noem het voor het gemak maar even zo omdat ik nog niet te veel details prijs wil geven :) Toen kwamen we aan bij de vijfde en laatste jurk. Deze had twee kleuren: wit met een licht beige kleur. Hij was ook echt heel erg mooi! Mijn publiek was wat meer verdeeld bij deze jurk. Sommigen vonden hem mooi, anderen niet. Ook bij deze was ik eventjes aan het twijfelen, want hij was wel gaaf! Maar ja, het was een hele andere jurk dan de eerste..

“Waarom trek je de eerste jurk niet nog een keertje aan?” Zei de verkoopster. Dus liep ik weer naar de paskamer om de eerste jurk weer aan te trekken. “Wauw wat is hij toch mooi!” Ik keek nog eens goed naar de versiersels. Eigenlijk viel het heel erg mee. “Zo druk is hij toch niet?” dacht ik nog. Ik ging weer op de verhoging staan en ik besefte toen dat dit misschien wel de jurk zou kunnen zijn. Mijn publiek was het met me eens want dit was wel de mooiste jurk tot nu toe. Hij stond zo mooi! En inderdaad, zo druk was hij helemaal niet. “Ik wil eigenlijk ook nog graag de derde jurk proberen” zei ik tegen de verkoopster. Ik wist dat Kelly die iets mooier vond dan de eerste en ik wilde hem ook graag nog een keertje aan zien.

Toen ik weer met de derde jurk aan op de verhoging stond, ging ik hem vergelijken met de eerste jurk. Deze jurk was heel erg mooi, maar ja.. hij was niet die eerste! “Goed, dan gaan we gewoon de eerste jurk nóg een keertje aan doen” zei de verkoopster met een lach. “Is het niet erg dat ik hem zo vaak pas?” vroeg ik een beetje verlegen. Ik voelde me echt een twijfelaar op dat moment, want ik zou toch eigenlijk meteen moeten weten of dit dé jurk was? De verkoopster overtuigde me dat het echt geen probleem was, want ik moest zeker zijn van mijn zaak. Ik liep weer naar de paskamer en toen vroeg ik of Kelly erbij mocht zijn, als de jurk werd aangetrokken. Nog geen tel later stond ze naast me in de paskamer, ze had me al gehoord :) Tijdens de hele ‘trouwjurkenpasserij’ mochten er (helaas) geen foto’s van de jurken worden gemaakt, maar Kelly weet dat ik het wel heel leuk zou vinden als ik wat foto’s had. Dus ze iphoneografeerde er stiekem heel subtiel op los toen de jurk werd aangetrokken ;) Dit is echt een hele leuke foto-reeks geworden! (Ik zal ze na de bruiloft wel laten zien.) Vervolgens vond de verkoopster dat ik de jurk aan moest zien met een subtiele ketting om, zodat het wat meer ‘af’ was. Ik ging weer op de verhoging staan en toen sprak ik uit wat ik eigenlijk al een hele poos wist “Ja, dit is de jurk!”.

Ik ben zo blij dat ik hem heb gevonden, dat hij me mooi staat en dat het zo’n leuke ervaring was! Ik vroeg of de verkoopster nog wat foto’s wilde maken, zoals een groepsfoto en een foto van mij met iedereen apart. Leuk voor straks in het fotoalbum ;) Thuis vroeg ik ook aan Dennis of hij ook wat foto’s wilde laten maken van het passen van zijn trouwpak en groepsfoto’s met zijn publiek. Dan kan ik ook een klein beetje zien hoe het was bij hem!

Om te vieren dat ik de jurk heb gevonden, gingen we met z’n alle lunchen in de stad om de ochtend leuk af te sluiten. En wat was het een geweldige ervaring, van begin tot eind! En het leuke is dat ik zaterdag 10 januari alweer terug mocht om de jurk opnieuw te passen! Ze hebben hem toen (30 augustus) meteen besteld zodat hij voor het nieuwe jaar binnen zou zijn. Zaterdag werd de jurk op de juiste lengtes afgespeld zodat hij vermaakt kan worden naar mijn precieze maat. Deze keer was het ook weer een hele leuke ervaring omdat ik ’s morgens eerst voor een proefkapsel en proefmake-up ging! Zo had ik die middag meteen een compleet plaatje van hoe ik er op 15 mei bij loop :D Maar hier zal ik zeer waarschijnlijk nog een ander blogje over schrijven :)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

dead.gif cute.gif doh.gif angry.gif mad.gif blinkhearts.gif wink.gif side.gif huh.gif yes.gif nod2.gif nod.gif yay.gif tired.gif silenced.gif wtf.gif wow.gif wave.gif cool.gif star.gif blink.gif shit.gif sexy.gif confused.gif spinning.gif news.gif omg.gif nope.gif no.gif 2inlove.gif lol.gif kiss.gif idea.gif hmm2.gif hiya.gif hey.gif inlove.gif heart.gif eww.gif duh.gif doh2.gif silly.gif coolwink.gif boo.gif blush.gif ahh.gif angel.gif tongue.gif grin.gif questionmark.gif side2.gif blank.gif smile.gif sad.gif sadnope.gif exclam.gif shocked.gif upsidedown.gif 

This blog is kept spam free by WP-SpamFree.